رضا علیآبادی، نوازنده، آهنگساز، پژوهشگر و سولیست موسیقی سنتی ایرانی، در ۷ مهر ۱۳۶۶ در تهران متولد شد. از همان کودکی با موسیقی مقامی و ساز تنبور آشنا شد؛ دوستی پدرش با استادان بزرگی همچون مرحوم سید منصور یاری شاه ابراهیمی، درویش جوانمیر منهویی گورجویی و سید احمد حسینی زمینهساز آشنایی او با مقامها و نغمههای اصیل تنبور شد. علاقهی شدید رضا علیآبادی به موسیقی سبب شد که از هفت سالگی فراگیری ساز تنبور را آغاز کند. او در مصاحبههای خود استاد سید احمد حسینی (مقامهای صحنه) و درویش جوانمیر منهویی گورجویی (مقامهای گوران) را تأثیرگذارترین اساتید زندگی هنری خود میداند.
پس از فراگیری موسیقیهای مقامی، علیآبادی برای تعمیق دانش خود، موسیقی اصیل ایرانی را به صورت آکادمیک دنبال کرد و از استاد مجید لطیفی سرشت بهره برد. او پس از دریافت کارشناسی معماری، به دلیل علاقهی شدید به پژوهش در موسیقی، وارد دانشکده موسیقی دانشگاه فرهنگ و هنر شد و کارشناسی خود را در رشتهی ساز تار دریافت کرد. در این دوره، استادان بزرگی چون مرحوم محمدرضا لطفی و امیر شریفی راهنمای او بودند.
پژوهشهای رضا علیآبادی او را به سفرهای گستردهای برای آشنایی با مکاتب مختلف تنبور سوق داد. او نزد استادان نامداری همچون کیخسرو پورناظری، سید خلیل عالینژاد، طاهر یارویسی و سید خیال آموزش دید و از دانش و تجربهی آنان بهرهمند شد.
نتایج تحقیقات و آموزشهای او در قالب آثار مکتوبی همچون:
به چاپ رسیده و با استقبال اهالی موسیقی روبهرو شده است. رضا علیآبادی نخستین نوازندهای است که در آثار خود نت دست باز تنبور را سل در نظر گرفته است.
در کنار فعالیت پژوهشی و تألیفات، آثار هنری متعددی از او منتشر شدهاند، از جمله:
در سال ۱۳۸۸، رضا علیآبادی گروه جامی را تأسیس کرد و به عنوان آهنگساز و سرپرست، کنسرتهای متعدد خود را در تالار رودکی، برج میلاد، کاخ سعدآباد، فرهنگسرای نیاوران و دیگر سالنهای معتبر برگزار نمود.
تدریس موسیقی همواره یکی از دغدغههای اصلی او بوده است؛ بیش از ۱۷ سال به آموزش تنبور پرداخته و دورههای مختلفی را در دانشگاهها و مؤسسات معتبر، از جمله دانشگاه تربیت مدرس برگزار کرده است. آکادمی علیآبادی اکنون بهطور رسمی فعال است و بیش از ۸۰ هنرجو در آن به فراگیری سازهای موسیقی سنتی ایرانی مشغولند.
رضا علیآبادی هنرمندی است که با ترکیب پژوهش، اجرا و تدریس، سهم مهمی در حفظ و ترویج موسیقی تنبور و موسیقی عرفانی ایران داشته و همواره در پی آفرینش آثار نوین و ماندگار در این هنر اصیل است.
