۰۹- مقام بِهیان وه یاری (به یاری بشتابید)
گستره صوتی: دو، می، فا، سل، لابمل، سی (و سیبمل)، دو.
میزاننما در بخشهای ضربی: سه هشت.
کوک: هفت دستان یا بهرز (دو، دو، سل)
از مقامهای کلام است که به اعتقاد حیدر کاکی «اگرچه وزنی آزاد دارد، اما دارای ریتم درونی ۲ ضربی و گاهی ۳ ضربی است و بیان این مقام شباهتهای زیادی با مقام «لامی لامی» دارد». سربند این مقام نیز همان بیت اول است:
ههی دیده گیانی، بهیان وه یاری
بهیو پیر داوو، نیشانهآ باری
ای نور دیده و جان، به یاری بشتابید
تا که حضرت داوود در حالی که نشان حق را با خویش دارد، فرا برسد.
«دوره چهلتن» که شعر مقام از آن انتخاب شده است، نام یکی از فصلهای کتاب «سرانجام» است که درباره آفرینش چهل تن از فرشتگان است که از روز ازل برای رازداری آفریده شدند و در «قرن هشتم هجری قمری» ارواح آنان در پیکره چهل تن تجلی نمود؛ چهل تنی که مردم را به یکتاپرستی و توحید دعوت کردند. نام این چهل تن و گفتارهای آنان در کتاب «سرانجام» آمده است؛ مانند سلطان صحاک، پیر بنیامین، پیر داوود، پیر موسی، خاتون رمزبار (مادر سلطان صحاک) و افراد کمتر شناخته شده مانند قاموس، اژدر، انور و غیره. توجه شود که این چهلتن جدا از چهلتن آسید حیدر براکه هستند که پیشتر به آن اشاره شد. در خصوص داوود نیز که در متن مقام به او اشاره شده است، باید به روایتی از یارسان اشاره کرد که مقام او را به خوبی نشان میدهد. به اعتقاد یارسان، خداوند جهان را در دو مرحله آفرید: آفرینش جهان معنوی و آفرینش جهان مادی. آنان میگویند: «در آنگاه اراده خداوند به آفرینش موجودات تعلق گرفت و نخستین مخلوق پیر بنیامین را از زیر بغل خود خلق کرد و نام او را جبرائیل گذاشت. پس از خلقت جبرائیل، خداوند او را در پهنای دریای محیط رها کرد. هزاران سال گذشت تا به درخواست جبرائیل، شش تن دیگر پیدا شدند که با جبرائیل هفت تن شدند: جبرائیل (نماد آن پیر بنیامین هم عصر سلطان صحاک که سمت پیری بر عموم اهل حق را داشت) – اسرافیل (۱- هر آن پیر داوود هم عصر سلطان صحاک که سمت دلیلی و ارشاد و هدایت بر عموم اهل حق را عهدهدار بود ۲- اسرافیل، فرشته شیپورزن روز رستاخیز) – میکائیل (۱- مظهر آن پیر موسی، هم عصر سلطان صحاک که با لقب قلمزر سمت دفترداری و منشی سلطان را برعهده داشت ۲- میکائیل، رئیس ملائکه، فرشته رحمت و مأمور رزق و روزی بندگان) – عزرائیل (مظهر آن مصطفی داوودان، هم عصر سلطان صحاک که ریاست امور انتظامات را عهدهدار بود) – حورالعین (مظهر آن خاتون رمزبار یا خاتون دایراک، مادر سلطان صحاک و رئیس جامعه نسوان اهل حق) – عقیق (مظهر آن شاه ابراهیم، نایب سلطنت عرفانی سلطان صحاک) – یقین (مظهر آن شاه یادگار یا بابا یادگار، نایب سلطنت عرفانی سلطان صحاک). لازم ذکر است که در فصلی از کتاب «سرانجام» با عنوان «هفتن و امشاسپندان» این هفتتن را با هفت امشاسپند مقایسه کردهاند. همچنین باید گفت که خاندانهای شاه ابراهیم و بابا یادگار، از مهمترین خاندانهایی هستند که سلطان صحاک تعیین کرده که تا همیشه برای اهالی یارسان مقام معنوی داشته باشند.
علی اکبر مرادی معتقد است که روایت این مقام مربوط به قرن هفتم است و زمانی که یارانِ سلطان از او خواستهاند تا آیین یارسان را آشکار کند؛ چرا که این آیین به مدت صدها سال به طور سرّی در هورامان وجود داشت تا اینکه سلطان صحاک آن را آشکارا تبلیغ کرد.