۲۷- مقام دهسی وت وله (در دستی گل)
گستره صوتی: ر، می (و میبمل)، فا، سل، لا، سیبمل، دو.
نت متغیر: می.
کوک: هفت دستان یا بهرز (دو، دو، سل)
از مقامهای کلام است که سربند آن همان بیت اول است:
دهسی وت وله، گیان یوت شهمامه
یاران مزگانی باوا حهیهر ئاما
به دستی گل و به دستی شمامه دارد
یاران مژده باد بر شما که باباحیدر تشریففرما میشود.
به روایت علی اکبر مرادی، بابا حیدر که در متن مقام به او اشاره میشود در قرن هشتم میزیسته است و این مقام در هنگام ملاقات او با سلطان صحاک سروده شده است. او از بزرگان یارسان بوده است و هم اکنون نیز مقبره بابا حیدر در شهرستان گیلانغرب (از ایل کلهر) واقع در غرب کرمانشاه قرار دارد. جالب اینکه شعر این مقام به احتمال زیاد از شیخ امیر است و درواقع شیخ امیر، لحظهی ملاقات سلطان صحاک و بابا حیدر را ثبت کرده است. «شمامه» نیز که در متن مقام به آن اشاره شده است، در زبان کردی به خربزهای کوچک و خوشبو گفته میشود و نیز نام دخترانهای است به معنای زن خوشبو.
به گفتهی حیدر کاکی نیز «این مقام بسیار مهجور است؛ چرا که حرکت ملودیک در آن پیچیده است و هر نوازنده و کلامخوانی قادر به اجرای آن نیست و به دلیل ساختار ملودیک این مقام، مخاطب با شنیدن آن حالت شعف و شادی را احساس خواهد کرد».