۵۴- داوو نه کوره (داوود در کورهی آفتاب)
کلام (حقانی)
گستره صوتی: دو، ر (و ربمل)، می، فا، سل، لا (و لابمل).
نت متغیر: ر، لا.
کوک: هفت دستان یا بهرز (دو، دو، سل)
از مقامهای کلام است که به گفتهی حیدر کاکی به علت پیچیدگی ملودی توسط کلامخوانهای ماهر اجرا میشود و حالتی از چهارگاه موسیقی سنتی را تداعی میکند. سربند این مقام همان بیت اول است:
داوو نه کورهی کهوسهر وهردهن تاو
خواجای بنیامین ههر ویشهن ئافتاو
حضرت داوود در کورهی آفتاب آبدیده شده است
و خواجهی ما بنیامین، خود آفتاب است.
کلام این مقام در وصف پیر داوود و پیرنیامین است و از دفتر درویش نوروز سورانی روایت شده است که پیشتر به آن اشاره شد.